donderdag 14 april 2016

[Verslag] Assembly of the Commons 14/4: Tine Hens

sfeerfoto van de presentatie
Voor de derde Assembly kwam Tine Hens spreken in het filiaal van Triodos bank in Gent. Veel mensen kennen haar uiteraard van haar boek ‘Het Klein Verzet’ waarin ze een beeld schetst van verschillende projecten die mensen van onderuit organiseren in een alternatieve vorm van zich organiseren, van leven en handelen. ‘Maar dat weten jullie allemaal al, dus laat ons vooral een gesprek hebben’, trapte Tine de avond af.



Korte vs Lange termijn
‘We hebben Occupy en de Indignados gehad. We zien geefpleinen en pleinbezettingen. Sommigen zullen zeggen dat dat allemaal mislukt of niet helpt. Dat lijkt misschien zo als je op korte termijn kijkt. Maar als je dat op lange termijn ziet, en als je ook nog eens breder kijkt in grotere stukken van de wereld, dan zie je wel een lange termijn: meer en meer mensen willen het anders aanpakken.'


Politiek
‘Ik had nooit gedacht dat mijn boek zoveel succes zou hebben en dat ik er zoveel zou mogen over gaan spreken. Maar dat wijst net op het feit dat er vraag is, dat er behoefte is in de maatschappij om een ander verhaal te horen over onze maatschappij. En met deze regeringen is dat nog belangrijker geworden. Ze doen alsof er geen alternatief is voor hun beleid, maar dat is er echt wél. We moeten ons allemaal veel politieker opstellen daarin. Wij zijn ook de politiek, dat is niet alleen een zaak van politieke partijen.'


Transitie
‘Er is een kantelmoment bezig. We weten nog niet naar welke kant het gaat kantelen, dat is nog spannend, maar het is wel degelijk bezig’, stelde Tine. Onderstaande schema komt uit haar presentatie. De titel van die slide is ‘Verandering van Tijdperk’ en geeft een aantal assen waarop er een kentering, een transitie, bezig is. Het schema is geleend van Aaron Sachs en Anupam Kundu van Thougthworks.


schema van sachs en kundu


Wat kan je zelf doen?
Lange termijn, kantelmomenten, schema’s, … Is dat niet wat moeilijk en ingewikkeld op de duur? Wat kan je als enkeling nu betekenen in dat geheel? “Mijn advies is heel simpel”, zegt Tine hens. “Doe het gewoon! Je zult meteen voelen dat samenwerken een andere sfeer en andere gesprekken creëert dan, ik zeg maar iets, een lezing van iemand in een Triodos-bankfiliaal. Geefwinkels en Repair Cafés zijn bijvoorbeeld veel diverser van publiek, wat essentieel is in een democratie. Mensen die samen in de aarde wroeten met hun handen om daar hun eigen voedsel in te kweken, die hebben het ook over heel diverse onderwerpen.”


Tine Hens gaf nog een aantal voorbeelden van projecten die we je niet willen onthouden: Wat dacht je van dit staaltje circulaire hersteleconomie: bij mud jeans lease je eens jeans. We lezen op hun website: In plaats van een jeans voor de rest van je leven te bezitten, kun je hem nu voor een jaartje dragen. Daarna, of, op het moment dat de jeans echt versleten is, kan je hem naar ons terugsturen. Jij switcht naar een nieuwe jeans. Wij hergebruiken de grondstoffen.


windmolen in denemarkenOf het mooie voorbeeld van energiecoöperaties als Energent. Ze ging ook even in op hoe in Denemarken vanuit de bevolking in de jaren ‘70 krachtig is ingegaan tegen de idee dat kernenergie alles ging oplossen. Daar is veel meer ingezet op windkracht en o.a. biogas. De eerste moderne nieuwe windmolen draait er na 40 jaar nog, en toen al hadden ze de idee van open source: de plannen waren publiek en iedereen kon er een bouwen. Wat in het publiek ook de vraag opriep of onderwijs niet meer actief burgerschap moet stimuleren. Zou het niet zo zijn dat daar in Denemarken meer aandacht voor is/was, en dat dat ook doorweegt in een krachtige burgerbeweging?




Hoofdstad van de transitie
Of ooit al gehoord van Totnes? Dat is zo een beetje de transitie-hoofdstad. Met bijvoorbeeld de lokale munt ‘Totnes pound’. Al spreekt de manier waarop de burgemeester van Barcelona, Ada Colau, haar stad als een common probeert te organiseren, ook wel echt tot de verbeelding. Terwijl in Hamburg dan weer een strijd bezig is rond de ‘Altona Bunker’ met aan de ene kant een projectonwikkelaar die er lofts wil in onderbrengen, en aan de andere kant bewoners die er een project van energie en kunst willen van maken. De stad neigt naar de tweede oplossing, zien wat dat zal brengen.


Maar we moeten hiet niet allemaal zo ver zoeken. Onze eigen hoofdstad, Brussel, heeft een ‘eerder afwezige overheid’ zoals Tine Hens het samenvat. Dat leidt niet altijd tot de fraaiste resultaten, maar het is blijkbaar wel een omgeving waar burgerprojecten heel goed gedeien. Er zouden ondertussen al meer dan 1.000 van die projecten zijn. Je vindt een overzicht op Brussel Selfcity.


Na de uiteenzetting kon ook het publiek vragen stellen. Er was een debat over de rol van onderwijs, van de overheid/politiek, de media, Triodos, … Waarbij het iedere keer weer blijkt: iedereen kan als burger ook zelf een rol te spelen als we echt een andere maatschappij willen.


sfeerbeeld van gesprekken vooraf

De volgende Assembly of the Commons vindt plaats op 10 mei met Prof. Kris Vander Velpen over complementaire munten.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen